Logo Kamerkoor Vocoza

Zeker niet kinderachtig

...Voorwaar een grap om je koorgeschiedenis te beginnen met het binnenslepen van een tweede prijs op een korenfestival en dan een haIf jaar later je echte, eerste concert te geven. De geschiedenis achter het Amsterdams vocaal ensemble Vocoza deed ik woensdag in Notities al uit de doeken. Het debuut, zaterdagavond in de Waalse kerk mag dan ook niet onbeschreven blijven. Dat was zeker geen grap, want Vocoza is werkelijk bloedserieus bezig geweest om er een goed, maar vooral mooi debuut van te maken. Het raffinement waarmee in de samenklank zeer nauw luisterende stukken van Diepenbrock werden gezongen, het vocaal plezier dat gedemonstreerd werd in grappige, zeker niet kinderachtlge volksliedbewerkingen van Geraedts, Mul en Dresden, en de gedegen aanpak van de polyfonie der oude Nederlanders getuigden van een gezonde koormentaliteit. Frank Hameleers leidde zijn groep gedreven en muzikaal. Hij zal alleen iets aan de balans moeten doen die teveel naar de sopranen doorslaat (waar ook - uit zenuwen?- in hogere liggingen geknepen werd gezongen). De twee blokjes soIo-zang van de fraaie bariton Peter Kooy completeerden het vocaal juweel.

Stuk van recensie Franz Straatman in Trouw 16 januari 1984