Logo Kamerkoor Vocoza

Het ontdekkingsgevoel van ’t zilveren Kamerkoor Vocoza

Sponsor: RMA - recording media

klassieke muziek • interview Winand van de Kamp
Kamerkoor Vocoza olv. Ira Spaulding
met werken van Schuman, Barber, Whitacre, Bright en Lauridsen.
Te horen: 15/4 Doopsgezinde Kerk Haarlem (aanvang 20.15 u.), 17/4 Waalse Kerk Amsterdam (aanvang 15.15 u.)

Amerikaanse Negro spirituals, een mis van Mozart en een Nederlandse première. Vocoza viert feest in stijl. Het 24-koppige amateurkoor heeft een reputatie op te houden als het om afwisselend repertoire gaat. Barokstukken, klassieke meesterwerken, romantische composities en Amerikaanse spirituals wisselen elkaar af. Maar liederen uit de Renaissance of experimentele muziek zul je bij Vocoza niet snel horen. Tenminste niet zolang Ira Spaulding voor het ensemble staat. Zelfs een muzikale veelvraat heeft zijn voorkeuren.

Vocoza heeft een dubbel jubileum te vieren: het koor bestaat vijfentwintig jaar en Ira Spaulding is er vijftien jaar dirigent. In 1980 richtte een groepje jonge leden van het koor van de Amsterdamse Obrechtkerk een nieuw koor op: Vocoza, een afkorting van Vondelpark Concertgebouwbuurt Zangers. Onder leiding van Paul Hameleers en later diens zoon Frank bouwde het koor, dat prijzen won op verschillende internationale concoursen, snel een reputatie op.

Rond dezelfde tijd verhuisde baritonzanger, docent en koordirigent Ira Spaulding van de Verenigde Staten naar Nederland. Ook hier bleef hij zich inzetten voor de muziek van zijn vaderland. “Veel mensen denken bij Amerikaanse muziek alleen aan Michael Jackson en Madonna. Maar er is ook een breed scala aan klassieke muziek geschreven.” Ook bij Vocoza zet hij regelmatig muziek uit de Verenigde Staten op het programma. De Gloednieuwe cd Just US die het koor ter gelegenheid van het jubileum heeft opgenomen, getuigt ervan. Daarop staat een breed scala van 20ste-eeuws Amerikaans repertoire, van romantische koorwerken van Barber tot de op de Renaissance geïnspireerde Fire songs van Lauridsen, van de elektriserende muziek van Whitacre tot Negro spirituals.

Toen Spaulding in 1990 dirigent van Vocoza werd, trof hij een goed geoefend ensemble aan. Maar het kostte even voor hij het koor naar zijn hand had gezet. “Ik had een ander geluid voor ogen dan ze gewend waren. Ik houd van een volle, rijke klank. Terwijl het in Europa zeker bij amateurs gewoon is om met halve stem te zingen.”

Dirigent Ira Spaulding is niet snel tevreden. Maar hij is trots op ‘zijn’ koor. “Vocoza is zeker de laatste zeven jaar een instrument zoals ik dat graag wil hebben. In Nederland is het één van de betere koren.” Hij roemt het enthousiasme en de flexibiliteit van het koor. Werken met amateurs heeft zijn voordelen, vindt Spaulding. “Bij een professioneel koor gaan sommige dingen van zelf. Maar het gevaar bij beroepsmusici, vooral als ze een vaste baan hebben, is dat ze na een paar jaar het plezier in het muziek maken verliezen. Bij Vocoza zijn ze altijd heel benieuwd naar een nieuw programma.”

Drie concerten staan er in het jubileumseizoen op het programma. Ze worden zowel in Amsterdam als in Haarlem uitgevoerd. Want het koor mag zijn thuisbasis in de hoofdstad hebben, ook in Haarlem heeft het een trouw publiek. Deze week wordt het spits afgebeten met een Amerikaans programma met repertoire dat ook op de nieuwe cd staat. In november is er een afwisselend concert dat heen en weer schiet tussen Bach en Debussy, tussen Amerika en Litouwen, tussen serieus en lichtvoetig. En volgend voorjaar treedt het koor samen met het Begeleidingsorkest Herman Strategier aan in twee klassieke miscomposities en het Te Deum van Haydn.

Fotobijschrift: Werken met amateurs heeft zijn voordelen, vindt dirigent Ira Spaulding.

Haarlems Dagblad, 14 april 2005